Zelfs de vogels vallen

Een nachtelijke dwaaltocht over de boulevards van Parijs, de opkomst en ondergang van een televisiepredikant, een achtervolging door de voorsteden van Los Angeles of de privatisering van een ruimtestation, de lenige verbeelding van Frederik Willem Daem heeft toegang tot alle uithoeken van de wereld en tot de geest van de meest uiteenlopende personages. Ondanks de donkere thematiek, waarbij hij weigert de dood te schuwen, laat Daem in zijn eigenzinnige debuut ook steevast een sprankje hoop en humor doorschemeren.

‘Tante, die ademt als een oude stofzuiger die zich verslikt in tapijt, pakt haar jongste zoon steviger vast alsof ze hem met liefde wil versmoren nog voor hij een dergelijke stommiteit kan begaan – kort bij de zon is het warm.’