Het monogame drama

Het stijgend aantal singles wordt vaak geduid als een
symptoom van individualisering en epidemische
bindingsangst. Mensen zouden geliefden ‘shoppen’,
aan keuzestress lijden, overgave missen en geen
toewijding tonen. In plaats van de exclusieve relatie
als de ultieme verbinding te zien, vraagt Simone van
Saarloos zich af hoe we op individuele wijze relationeel
kunnen leven. In Het monogame drama stelt zij
dat singles de wereld verbeteren: ze spreiden hun
sociale risico, gaan gevarieerde verbintenissen aan en
oefenen zich in diversiteit. Want vrijheid vieren doe je
in verbinding.

Single-zijn is geen tussenfase of momentele status,
het is een levenskunst.