Uitgebreide beschrijving
Over dit boek
De Gele Rivier is bevrozen. En ik had nog maar pas geleerd op school dat we niet bevrozen mochten zeggen, maar wel bevroren. “Met een -rrrr,” zei de meester. “Met een -rrrr in plaats van een -zzzz.” Maar die fout deerde nu niet in het minst. Integendeel. Zo’n stralende, heldere en welluidende zin, vond ik het, die zij nu ineens had uitgesproken.’
Aan het woord in de nieuwe roman van Leo Pleysier is een jongetje dat gefascineerd raakt door een tante die non is en voor de missie in China werkt.
In tegenstelling tot de moeder en de zuster die in Wit is altijd schoon en De kast in hun eigen gretige taalgebruik geportretteerd worden, doet de tante in De Gele Rivier is bevrozen vrijwel haar mond niet open. De jeugdige ik-figuur moet zijn nieuwsgierigheid naar dat ijle wezen in habijt bevredigen met de afstandelijke brieven die zij over haar avontuurlijke en gevaarlijke leven in China aan de achtergebleven familie in België schrijft, en met wat anderen over en tegen haar zeggen tijdens het korte verlof dat zij bij die familie doorbrengt. Hierdoor ontstaat voor de lezer een geestig en ontroerend beeld van het milieu waarin het jongetje opgroeit. Maar tevens een beeld dat als een mal past om de raadselachtige leegte die de tante voor hem is.
De pers over De Gele Rivier is bevrozen:
‘Mooier en ontroerender proza is er dit jaar in Nederland niet verschenen … een juweeltje.’ Cyrille Offermans, Vrij Nederland
‘De vermenging van taalgevoeligheid en lijfelijke sensaties maakt dit boek tot een zeer plastisch en pakkend verhaal.’ Jaap Goedegebuure, HP/De Tijd
‘Het beste boek dat Pleysier ooit scbreef en een hoogtepunt in de recente Vlaamse literatuur.’ John Vervoort, Het Nieuwsblad
| ISBN | 9789023476023 |
|---|---|
| Auteur | Leo Pleysier |
| Leverstatus | Direct verkrijgbaar |
| Verschijningsdatum | juni 18, 2012 |
| Type | e-boek |
| Druk | 1 |
| Taal | Nederlands |
Over de auteur
Leo Pleysier (1945) debuteerde in 1971 met de verhalenbundel Mirliton, waarvoor hij de Stijn Streuvelsprijs ontving. Sinds 1978 publiceert hij bij De Bezige Bij, toen zijn roman De razernij der winderige dagen (ook verschenen onder de titel Het jaar van het dorp) uitkwam. Daarna verschenen De weg naar Kralingen en Kop in kas. Deze trilogie is gebundeld onder de naam Waar was ik weer? (1990).
In 1989 publiceerde Pleysier de roman Wit is altijd schoon, waarmee Pleysier definitief doorbrak naar het grote publiek, en die genomineerd werd voor de AKO Literatuurprijs en bekroond met de F. Bordewijkprijs en de Dirk Martensprijs. Het bleek het eerste deel van een romancyclus die verder bestaat uitDe kast, De Gele Rivier is bevrozen (Staatsprijs voor Proza 1996), Zwart van het volken Volgend jaar in Berchem.
In 2003 verscheen de roman De dieven zijn al gaan slapen, waarmee Pleysier zijn romancyclus afsloot, in 2004 gevolgd door de novelle De trousse, die unaniem lovend werd ontvangen en die de longlist bereikte van zowel de AKO Literatuurprijs als de Libris Literatuurprijs. In 2007 verscheen de roman De latino’s (2007), gevolgd door Dieperik (2010) en De zoon, de maan en de sterren in 2014, zijn eerste verhalenbundel. In elk van deze verhalen knoopt Leo Pleysier aan bij de thematiek van zijn vorige werk.
In 2015 verschenen zijn verzamelde romans onder de titel Familiealbum. Heel de tijd, dat in 2018 gepubliceerd werd, bevat herinneringen en verhalen over het verstrijken van de tijd.
Het in 2023 verschenen Klokgelui werd unaniem lovend ontvangen en is bekroond met de Hans Vervoort-prijs 2024.
In maart 2026 verschijnt Sta bij, een nieuwe parel in het oeuvre van Leo Pleysier, dat grote indruk maakt door het vanzelfsprekend lucide en invoelende taalgebruik dat hij hanteert, waarmee hij in zijn romans de personages tot leven wekt.
© ID Fred Debrock
Boeken
van de auteur
Nieuws
