Uitgebreide beschrijving
Over dit boek
Vader & zoon ontmoeten elkaar in hun werk
Jan Campert en Remco Campert. Vader en zoon, beiden dichter en schrijver, beiden betrokken bij de wereld. Het Lied der Achttien Dooden van Jan Campert groeide kort na zijn dood uit tot symbool van het verzet. De gedragen stijl van de vader contrasteert soms opvallend met de lichtvoetigheid van de zoon, al resoneren hun teksten vanwege de literaire precisie duidelijk met elkaar. Een bloemlezing van een eeuw schrijverschap binnen dezelfde familie.
Waarom zoek ik altijd de lens op? Het is uit de wil om te overleven, al is het op een foto. Net als mijn vader.
| ISBN | 9789023449928 |
|---|---|
| Auteur | Jan Campert |
| Leverstatus | Direct verkrijgbaar |
| Verschijningsdatum | maart 16, 2017 |
| Type | paperback |
| Aantal pagina's | 240 pagina's |
| Druk | 1 |
| Taal | Nederlands |
Over de auteur
Jan Campert (1902-1943) was dichter, columnist, criticus, journalist en stond daarnaast bekend als gangmaker van het literaire leven. Van bankbediende in Zeeland werd hij in de jaren twintig de bohémien in Amsterdam en Den Haag die trouwde met actrice Joekie Broedelet – uit welk huwelijk hun zoon Remco Campert werd geboren – en met de schrijfster Clara Eggink.
In het voorjaar van 1941 las Campert een bericht over de dood van vijftien leden van de Geuzengroep en drie februaristakers. Hoewel hij ze geen van allen persoonlijk kende, raakte hij onder de indruk en schreef het gedicht Het Lied der Achttien Dooden , dat kort na Camperts dood in 1943 verscheen als rijmprent van De Bezige Bij en uitgroeide tot symbool van het verzet tegen de nazi’s.
Een keuze uit de poëzie van Jan Campert is uitgegeven bij De Bezige Bij onder de titel Dat ik van binnen brand (2004), zijn leven werd beschreven in de biografie van Hans Renders, Wie weet slaag ik in de dood (2004). Renders onthulde hierin de identiteit van de jongen die Campert vergeefs over de grens probeerde te smokkelen, wat tot hun beider aanhouding leidde.
Nieuws
